عکس‌ها فارغ از زبان، پیام را منتقل می‌کنند | سامانه آموزش مجازی سراج

عکس‌ها فارغ از زبان، پیام را منتقل می‌کنند

008

عکس‌ها نیز به اندازه بیانیه‌های مطبوعاتی مهم هستند. تاثیر یک عکس خوب، به اندازه انبوهی از کلمات ارزشمند است؛ زیرا می‌تواند به سرعت و با دقت و فارغ از زبان، پیام را منتقل کند. از این رو، دبیران رسانه‌ها، عکس را دوست دارند وچه بسا یک بیانیه خبری معمولی، به این دلیل که عکسی چشمگیر و جذاب همراه آن بوده، به چاپ رسیده است.

با این حال، اضافه کردن عکس به بیانیه، فقط به این منظور که بیانیه عکس داشته باشد، ایده خوبی نیست. از عکس تنها باید زمانی استفاده شود که به انتقال اصل پیام و موضوع، کمک کند. در بسیاری اوقات، روابط عمومی‌ها از عکس فقط برای خوشایند مدیران یا برای ثبت در بایگانی اسناد شرکت استفاده می‌کنند. گرفتن عکس برای آرشیو در جای خود مفید است؛ اما گمان نکنید که برای رسانه‌ها نیز این عکس‌ها جالب هستند مگر آنکه عکس واقعاً کامل کننده مطلب باشد.

ارزش واقعی عکس، به توانایی آن در نشان دادن جزئیات یک مطلب یا فعالیت و گرفتن چشم روزنامه‌نگار و در نتیجه، جذب مخاطب بستگی دارد. اگر عکسی بتواند هر دو وظیفه را انجام دهد، عکس بسیار خوبی خواهد بود. در یک نمونه واقعی، یک روابط عمومی عکسی گرفت که محتوای آن چنین بود: یک اتوبوس دو طبقه درحال عبور از روی پای مردی است که چکمه فولادی ساخت شرکت را پوشیده است و برای مرد، هیچ اتفاقی نمی‌افتد. نمونه دیگر، عکسی بود که توسط یک شرکت حامی اتوبوس‌های نقاشی شده، گرفته شده بود. عکس یکی از اتوبوس‌های نقاشی شده‌ای را که در اختیار یک خیریه حمایت از کودکان بی‌سرپرست بود، نشان می‌داد که در آن کودکان، سرها را از پنجره‌ بیرون کرده‌ بودند و بسیار شاد بودند. شهرتی که از طریق این عکس‌ها به دست آمد، احتمالاً از طریق دیگر قابل دسترس نبود.

در مواردی که موضوع تا حدی فنی و پیچیده است، مثل عکس آزمایشگاه‌ها یا قطعات ماشین که عکس نمی‌تواند ما را به هدف برساند، باید به استفاده از نقاشی و گرافیک فکر کرد. با وجود این، ‌عموماً‌ دبیران رسانه‌ها علاقه‌مند به استفاده از عکس‌های مرتبط با موضوع هستند که مثلاً کارگران را در محل کار نشان می‌دهد. بهتر است که در مورد چگونگی استفاده از عکس‌ با کارشناسان انتشارات مشورت کنید.

 

 از چه چیزی باید عکس گرفته شود؟

این‌که از چه چیزی باید عکس گرفته شود، کاملاً‌ به نیازها و اقتضائات رسانه بستگی دارد. پیش از ارسال عکس برای هر رسانه، روی فهرست رسانه‌های تخصصی مطالعه کنید و ببینید چه عکسی برای کدام رسانه مناسب وجذاب است.

عکاسی از رویدادهای خاص

یک شیوه اثر بخش برای پوشش خبری رویدادهایی مثل افتتاح یک کارخانه، یک نمایشگاه، معرفی یک محصول جدید یا برگزاری یک نشست، این است که دعوت‌نامه‌ای برای شرکت‌های عکاسی و دبیران عکس روزنامه‌ها فرستاده شود. دراین دعوت‌نامه، باید جزئیاتی درباره عکس‌هایی که می‌توانند گرفته شوند ورویدادهایی که برای عکاسی جذابند، ذکر شود. این امر می‌تواند شامل نوآوری‌ها، ارائه محصولات جدید و طرح‌های تازه در یک نمایشگاه مد باشد. حضور شخصیت‌های مشهور و سخنرانی‌ آنها در یک سمینار هم می‌تواند علاقه رسانه‌ را برانگیزد.

علاوه بر ارسال دعوت‌نامه اطمینان حاصل کنید که شرایط برای کار عکاسان فراهم است. برای عکاسان، مکان باید به گونه‌ای طراحی شود که آنها بدون مزاحمت‌های فیزیکی و نور زیاد یا کم، به کار خود بپردازند. بهتر است شخصی از طرف شرکت یا سازمان شما در کنار عکاسان باشد تا به آنها در نوشتن شرح عکس کمک کند تا مبادا شرح عکس‌ها دقیق و درست نباشند.

ممکن است بخواهید خودتان از رویداد مورد نظر عکس تهیه کنید، زیرا بهتر از هر عکاسی می‌دانید چه جنبه‌هایی از رویداد برای شما دارای ارزش است و باید به آن پوشش تصویری داده شود. پیش از تهیه عکس‌های سیاه سفید و رنگی و ارسال آنها به رسانه‌ها، از نوع نیازهای آنها مطلع شوید.

عکاسی از وقایع عمومی

گاهی اوقات، وقایع روزمره سازمان را نیز می‌توان پوشش تصویری داد. مثلاً‌ نصب یک دستگاه جدید، انتقال بی‌سابقه محصول یا خدمتی به منطقه‌ای دور افتاده، سفر مدیرعامل به کشور دیگر و شرکت در فعالیت‌های بشر دوستانه، نمونه‌هایی از فعالیت‌های روزمره هستند که می‌توان با ظرافت آنها را رسانه‌ای کرد.

 عکس از محصول

عکس از محصول، یکی از دشوارترین حوزه‌های عکاسی است، زیرا در بسیاری از مواقع، محصول شرکت، چندان تفاوتی با محصولات مشابه در بازار ندارد و نشان دادن وجه تمایز محصول با محصولات مشابه در بازار به وسیله عکس، دشوار است. پس، پیش از آنکه به عکاسی از محصول بپردازند، خوب تامل و بررسی کنید که آیا روزنامه‌نگاران از عکس‌های شما استفاده خواهند کرد یا نه؟

اگر تصمیم گرفتید که به عکاسی از محصول بپردازید، باید از شیوه‌های عکاسی از محصول آگاه باشید. مثلاً‌ ممکن است که عکس از محصول در محیط خودش یا محیط مشابه، با بسته‌بندی، یا بدون بسته‌بندی، در حین تولید، در هنگام استفاده یا… گرفته شود. بسته به این‌که عکس قرار است برای کدام رسانه‌ فرستاده شود، باید از یک یا چند مورد از این حالت‌ها عکس تهیه کنید. مثلاً اگر قرار است عکس برای یک مجله عمومی فرستاده شود، باید جنبه‌های مربوط به بسته‌بندی، نام یا برند شرکت در عکس بسیار کم‌رنگ باشند یا حتی حذف شوند، زیرا بسیاری از مجله‌ها از عکسی که برند شرکت در آن آشکار و برجسته باشد، استفاده نمی‌کنند.

برای این قبیل رسانه‌ها، عکس محصول در حین مصرف و یا در چینش غیر معمولی، جذاب‌تر است. اما فقط سعی نکنید که عکس شما جذاب و حتی فریبنده و متظاهرانه باشد. چنین عکسی ممکن است مدیر بازاریابی را خوشنود کند، اما در افزایش فروش محصول، موفق نخواهد بود. این عکس، ممکن است باعث افزایش فروش روزنامه‌ای شود که آن را چاپ کرده است! از طرف دیگر، احتمالاً در لیست نشریات شما، مواردی هستند که به نوع بسته‌بندی علاقه‌مندند، مخصوصاً اگر حالت غیرمعمولی داشته و یا از تکنیک‌های تازه‌ای استفاده کرده باشد. نشریات سطح پایین نیز به استفاده از نماهای نزدیک از خود محصول ویا مواد خبری تبلیغاتی که به فروش محصولات کمک کند، علاقه بیشتری نشان می‌دهند.

عکاسی برای گزارش‌های خبری

برای افزایش اثر بخشی گزارش‌های خبری، بهتر است که عکس‌های مرتبط با موضوع گزارش به آن ضمیمه شود. محصولات غذایی بهترین مثال بر این زمینه است. در بسیاری از مواقع بسته‌بندی محصولات به حدی انباشته از نام شرکت و شلوغ است که نمی‌توان از بسته‌بندی عکس گرفت، عکس یک بشقاب سویا، یک کاسه کورن فلکس هم قرار نیست مشتری را برانگیز‌اند. ولی اگر این محصولات در ظرف‌های زیبا ریخته شوند، اثر بخشی تصویری بیشتری خواهند داشت. اگر چه اکثر نشریات به عکس‌های رنگی نیاز دارند ولی بعضی عکس‌ها هم برای حالت‌های خاص باید به حالت سیاه و سفید گرفته شوند.

به دلیل مسائل اقتصادی، در بسیاری از مجله‌ها، استفاده از عکاسان آزاد و غیروابسته به سازمان(خصوصی سازی) در حال افزایش است.

گاهی عکس‌هایی از نمای بیرونی برای گزارش‌های خبری خاص با رویکرد از پیش تعیین شده توسط روابط عمومی سفارش داده می‌شوند… بقیه عکس‌ها به صورت بدون منظور خاص گرفته می‌شوند تا در زمانی دیگر در مجله‌ای مناسب چاپ شوند.

چک لیستی برای عکس‌ها

۱- ابتدا خوب بررسی کنید که آیا عکس لازم است یا نه و آیا عکس می‌تواند بهتر از بیانیه، پیام را انتقال دهد؟

۲-  فهرستی از رسانه‌هایی تهیه کنید که عکس‌های شما برای آنها جذاب‌اند و اینکه آیا این رسانه‌ها، عکس رنگی می‌خواهند یا سیاه و سفید؟‌

۳-  براساس این فهرست، تصمیم بگیرید که ازچه چیزی باید عکس گرفته شود و این عکس، چگونه باید ارائه شود؟

انتخاب عکاس

عکاسی، اکنون به یک حرفه تخصصی تبدیل شده است و تنها یک فشار دکمه نیست. معمولاً  استفاده از پرسنل روابط عمومی به عنوان عکاس، ایده خوبی نیست. یک دلیل این است که معمولاً کارهای بسیار زیاد دیگری وجود دارد که پرسنل روابط عمومی در یک همایش یا رویداد خاص باید انجام دهند و سازماندهی کنند و یک عکاس توجیه شده، می‌تواند باری از دوش دفتر روابط عمومی بر دارد.

در”عکاسی از محصول” و “عکاسی برای گزارش‌های خبری” استفاده از عکاس‌های حرفه‌ای ضروری‌تر است. عکاسان برای گرفتن بهترین و اثربخش‌ترین نماها آموزش دیده‌اند. آنها معمولاً، خلاق هستند و می‌توانند با استفاده از نورپردازی‌ تاثیرات عمیقی را در بیننده به وجود آورند. البته بی‌شک، حق‌الزحمه این عکاسان بالاست و همیشه هم در دسترس نیستند. در این شرایط، یک کارمند روابط عمومی که دوربین خوب در اختیار دارد و تا حدودی از فنون و اصول عکاسی آگاه است، می‌تواند از کارمندان، وسایل ورزشی جدید و یا هدایای بازنشستگی عکس بگیرد. ولی این پایان ماجرا نیست؛‌ عکس‌ها باید به ابعاد مختلف، با کیفیت مناسب به رسانه‌ها ارسال شوند.

بعضی از شرکت‌های بزرگ، یک عکاس تمام وقت استخدام می‌کنند، اما اغلب، از آنها انتظار می‌رود، علاوه بر کار حرفه‌ای، بعضی از کارهای دفتری را نیز انجام دهند. بعضی از آنها کارایی خوبی دارند، اما به این ترتیب، از مهارت‌های حرفه‌ای شان در حوزه‌هایی خاص مثل عکاسی باز می‌مانند.

لازم است مدیران روابط عمومی، فهرستی از عکاسان با مهارت‌های گوناگون مرتبط با حوزه فعالیت‌های شرکت، تهیه کنند تا بسته به هر فعالیت، عکاس متخصص در آن حوزه را برای عکاسی دعوت کنند.

برای مثال یک عکاس صنعتی خوب، لزوماً عکاس چهره خوبی نیست و یک عکاس چهره خوب، لزوماً‌ یک عکاس محصول خوب نخواهد بود و اگر حوزه کاری شما با همه این فعالیت‌ها مرتبط است باید برای هر حوزه یک عکاس داشته باشید.

تعداد عکاسانی که در هر زمینه با آنها همکاری می‌کنید، به گستره فعالیت‌، نوع کار و رابطه شما با عکاسان ارتباط دارد. عاقلانه آن است که هر دفتر روابط عمومی، دست کم با دو یا سه عکاس در هر حوزه‌ فعالیت، همکاری داشته باشد. این کار ریسک اینکه ایده‌های عکاس، تکراری و عکس‌های او، پیش پا افتاده و خالی از خلاقیت شوند کاهش می‌دهد. همچنین این کار، از ریسک در دسترس نبودن عکاس در مواقع لزوم و اضطراری نیز می‌کاهد.

چگونه عکاس را انتخاب کنیم؟

برای انتخاب عکاس، در ابتدا نمونه‌هایی از کار او را ببینید و با او، رودررو صحبت کنید. همچنین شاید مایل باشید استودیوی عکاسی او را ببیند و امکانات خاصی را که ممکن است نیاز باشد، کنترل کنید.

دسترسی به عکاس ماهری که در جایی دیگری از کشور زندگی می‌کند، کار مشکلی است. اگر کاری که می‌خواهید بکنید خیلی مهم است، به خدمت گرفتن فردی که شما کارش را به خوبی می‌شناسید، برای انجام این وظیفه به هزینه‌اش می‌ارزد. درست است که ممکن است هزینه‌های شما در حال حاضر بالا برود ولی در دراز مدت از نظر مادی به نفع سازمان است.

کیفیت کار عکاس، تنها عاملی نیست که در انتخاب عکاس باید به آن توجه شود. یک عکاس صنعتی درجه یک، ممکن است نسبت به عکاس دیگر ترجیح دهد بیشتر در استودیو کار کند تا در محیط صنعتی، یا عکاس دیگری، بدون تجهیزات کامل روشنایی نتواند کار کند. چنین عکاسانی، مشکلات زیادی برای شرکت و روابط عمومی ایجاد می‌کنند، در این مواقع، استخدام عکاسی که کار با او راحت‌تر است، اما کیفیت کار پایین‌تر دارد، چه از لحاظ سرعت کار و چه هزینه، نسبت به استخدام عکاس درجه یک، اما سخت‌گیر، مقرون به صرفه‌تر است. پیش از استخدام یک عکاس، بد نیست که با همکاران یا کارفرمایان قبلی او صحبت کنید تا درباره شخصیت، نحوه کار و دشواری کار با او اطلاعات کسب کنید.

اگر می‌خواهید که عکس‌های شما مثلاً  دریک روزنامه ملی چاپ شوند، معمول آن است که از عکاسان مجرب روزنامه، مشاوره بگیرند تا آنها دقیقاً به شما بگویند که ترکیب عکس باید چگونه باشد تا در آن روزنامه چاپ می‌شود. برای مثال، ممکن است که روزنامه‌ای، زوایای غیر معمول از صحنه را بیشتر بپسندد، اما روزنامه دیگر، وجود افراد را در عکس ترجیح بدهد.

چک لیستی برای انتخاب عکاس

۱- آیا عکاس، در حوزه مورد نظر، متخصص است؟

۲- آیا نمونه‌هایی از کار او را دیده‌اید؟

۳- آیا مطمئن هستید که روش کار او با نیازهای شما همخوانی دارد؟

۴- آیا شما نیاز به عکاس متخصصی دارید که بتواند عکس‌های شما را به فروش برساند؟

انتخاب مدل‌ها و کارشناسان

بعید است که عکاسی بپذیرد بدون هیچ خلاقیت و ایده‌ هنری، به سادگی مثلاً از یک محصولی که روی میز گذاشته شده است عکس بگیرد. عکاس ممکن است در مورد پس زمینه و یا چینش اجزای صحنه، پیشنهادهای هوشمندانه‌ای داشته باشد ولی اغلب بیش از این، نیاز است. در برخی موارد، ممکن است که عکسی که از محصول در حین استفاده گرفته شده است، نسبت به یک عکس ساده، اثرگذاری بسیاری بیشتری روی مخاطب داشته باشد. در این مواقع، این روابط عمومی و نیز شخص عکاس است که باید تصمیم بگیرد که عکس باید در استودیو دستکاری شود یا به صورت طبیعی، در مکان مصرف گرفته شود. تصمیم مهمی دیگری که در این مواقع باید اتخاذ شود، استفاده یا عدم استفاده از مدل در عکس‌ است.

مدل‌ها

در مورد محصولات بسیار تخصصی، مدل‌ها احتمالاً‌ افرادی خواهند بود که واقعاً از این محصولات استفاده می‌کنند. مدل‌های حرفه‌ای (افرادی که در ازای حاضر شدن در عکس یا فیلم، پول دریافت می‌کنند)، اغلب از حضور در محل کارخانه یا یک آزمایشگاه فنی استقبال نمی‌کنند.

اگر از مصرف کنندگان واقعی استفاده می‌کنید، ابتدا اطمینان حاصل کنید که این افراد در مقابل دوربین راحت هستند. بعضی افراد، جلوی دوربین خشک‌شان می‌زند و دائم اشتباه می‌کنند. یک راه  منطقی آن است که پیش از جلسه اصلی عکس‌برداری در مکان واقعی یا استودیو چند بار تمرین کنید. سعی کنید که عکس تا حد ممکن، واقعی و غیر صنعتی به نظر برسد، مثلاً کت‌های زیبای اطو شده تمیز و سفید، برای محیط‌های کار باورنکردنی به نظر می‌رسند.

در بسیاری از مواقع، عکس گرفتن در استودیو انجام می‌شود و کارکردن با مدل‌های غیرحرفه‌ای در شرایطی مصنوعی بسیار سخت است. مدل‌های حرفه‌ای، برای قرار گرفتن در چنین موقعیت‌هایی آموزش دیده‌اند. آنها یاد گرفته‌اند که چگونه در مقابل دوربین، آرام و طبیعی به نظر برسند، چگونه بخندند و چگونه عبارات را مطابق دستور بخوانند.

به هر حال، با مدل‌هایی که قبلاً با آنها کار نکرده‌اند، مصاحبه‌ کنید. بعضی‌ مدل‌ها تاثیر مخربی روی استودیو می‌گذارند. مخصوصاً زمانی که بیش از یک مدل لازم باشد، بهتر است آنها را قبل از کار توجیه و درگیر کنید، لباس و لوازم ضروری را برای‌شان فراهم کنید. اگر از مدل‌ها زیاد استفاده می‌کنید، یک آلبوم از آنها داشته باشید و زیر عکس‌ها هم یادداشتی از زمان استفاده از عکس و یا سایر اطلاعات لازم بگذارید.

یک نکته نهایی این است که فراموش نکنید که همه مدل‌ها باید فرمی را امضاء کنند که حق ندارند برای انتشار گسترده عکس‌ها، پول اضافی طلب کنند.

مقدمات تهیه عکس

توجیه

برای داشتن عکس‌های واقعاً خوب، باید عکاسان را به خوبی توجیه کنید. عکاسان، نمی‌توانند ذهن شما را بخوانند و اگر شما به طور دقیق، خواسته‌های خود را به آنها منتقل نکنید، آنها نمی‌توانند به خوبی عمل کنند و انتظارات شما را برآورده سازند. مثلاً‌ در عکاسی از یک تراکتور، مهم این است که شما با این عکس، می‌خواهید چه پیامی را منتقل کنید. مثلاً اگر می‌خواهید قدرت تراکتور را نشان دهید، طراحی آن با زمانی که می‌خواهید توانایی آن را در سطوح شیب‌دار و یا طرح انقلابی گیربکس جدید آن را نشان دهید متفاوت خواهد بود.

عکاس، باید از فرایندهای چاپ عکس در زوزنامه یا محله‌ای که قرار است عکس در آن چاپ شود، آگاه باشد. بعضی از روزنامه‌ها یا مجله‌ها کیفیت چاپ بالایی ندارند؛‌ در حالی که بعضی از نشریات دارای کیفیت چاپ خوبی هستند و جزئیات عکس را به نمایش می‌گذارند.

عکس از محل

اگر قرار است عکس از یک محل گرفته شود، بهتر است که عکاس پیش از انجام کار، از محل بازدید کند. البته یک عکاس خوب، در مواقع لزوم، باید قادر باشد بدون بازدید قبلی از محل، عکس خوبی بگیرد. اگر عکاس وقت کافی برای بازدید از محل داشته باشد و بتواند موثرترین زاویه دوربین را انتخاب کند، حاصل کار بهتر خواهد شد. عکاس می‌تواند با بازدید از محل، مثلاً با کارکنان صحبت کند و ابعاد نهفته‌ای از کار آنها را بشناسد، تا بتواند مطلب را به زبان تصویر بیان کند و در نهایت، بهترین عکس را بگیرد. او، پیش از گرفتن عکس، باید در مورد تمام نکات فنی با کارشناسان مربوطه در آن سازمان صحبت کند تا از هر مشکلی، پیش از وقوع پیشگیری شود.

مسلماً،‌ مدیر واحد یا بخشی که قرار است از آنجا عکس گرفته شود، باید پیش از بازدید عکاس، در جریان امور قرار بگیرد تا هم در مورد ضرورت کار توجیه و هم از همکاری عکاس مطمئن شود. در فرایند عکاسی باید تلاش شود که مداخله در فعالیت‌های عادی واحد یا بخشی که قرار است از آنجا عکس گرفته شود،‌ حداقل باشد. این موضوع نه فقط از جنبه تولید مهم است، بلکه باعث می‌شود که عکاس بتواند طبیعی‌ترین عکس‌ها را از فرایند تولید و کارکنان در حین تولید بگیرد.

پس از انتقال نظرها به عکاس، لازم است که فردی از روابط عمومی در محل حاضر باشد. البته دست عکاس باید باز باشد و به تشخیص‌های او احترام گذاشته شود. طبیعی است شما به عنوان یک کارگزار روابط عمومی، می‌توانید راه را برای او هموار سازید.

عکس از محل، تنها به عکاسی از خط تولید، ماشین‌آلات یا ساختمان‌ها محدود نمی‌شود. گاهی لازم است که در عکس از محل، چهره افراد به ویژه در حین کار یا حین رفتن به محل، چهره افراد به ویژه در حین کار رفتن به محل کار نیز گرفته شود.

گرفتن چنین عکسی، دشوار است؛ زیرا افراد هنگامی که بدانند در مقابل دوربین هستند، غیرطبیعی عمل می‌کنند. در این وظیفه روابط عمومی‌هاست که به آنها آرامش دهند و عکاس را هم در خصوص اشتباهات احتمالی و یا علایق شخصی افراد توجیه کنند. در چنین شرایطی می‌توان انتظار داشت عکس‌های جالبی گرفته شود.

کار در استودیو

شرایط کار در استودیو، طبیعتاً‌ تا حدودی متفاوت است. در استودیو، عنصر زمان به اندازه محل واقعی اهمیت ندارد؛ اما به دلیل اجاره‌ای بودن استودیوها، زمان بیشتر برای عکاسی، به معنی هزینه بیشتر است. عکاس در اینجا مسئول است، اما به توجیهی دقیق و با جزئیات کامل نیاز دارد. اگر کارشناسان دیگری نیز درگیر کار هستند، یک جلسه توجیهی عمومی آنها را از ریز مسائل آگاه می‌کند. بعد از آن کارگزار روابط عمومی باید به آنها اجازه دهد که به کار خود بپردازند. نکته‌ای که باید در نظر گرفته شود، ارسال محصول به استودیو است. در اکثر موارد این محصول از واحدهای مختلف می‌آید که باید در زمان مناسب انجام شود. با عکاس طوری هماهنگ کنید که یکی دو روز قبل از قرار شما، محصول رسیده باشد. این کار به شما زمان می‌دهد که به دنبال چیزهایی که از قلم افتاده است، بروید.

جذابیت و زنده بودن عکس

در بسیاری از مواقع، چه در عکس از محل تولید یا در استودیو، موضوع بعضی از عکس‌ها چندان جذاب نیستند و در این مواقع، افزودن هر چیزی به عکس که آن را جذاب‌تر کند، مفید خواهد بود. جذابیت‌های انسانی یا حیوانی تقریباً همیشه تصویر را جالب‌تر می‌کند، ولی این عناصر اضافه شده به عکس، هر چه باشند، باید با موضوع عکس و پیامی که عکس در پی انتقال آن است. همخوانی داشته باشند. کودکی که با اسباب بازی سرگرم است، مردی که بخش‌های مختلف خانه‌های پیش ساخته را روی هم می‌چیند، خانواده‌ای که در پیک نیک به سر می‌برد یا خانمی که از ماشین بافندگی استفاده می‌کند، می‌توانند موجب تقویت موضوع عکس شوند.

افرادی که در عکس هستند، باید بر روی کاری که انجام می‌دهند، متمرکز باشند و حرکات آنها نباید نمایشی به نظر آید. مردم بعضی وقت‌ها اندازه‌ها را مقایسه می‌کنند. مردی که در کنار یک کمباین ایستاده یا گوشواره‌ای که در نمای نزدیک به نسبت سر نشان داده می‌شود می‌تواند اندازه شئ را منتقل کند.

نظارت پایانی

همیشه ترکیب نهایی را کنترل کنید و قبل از اینکه عکس‌ها گرفته شوند سوال‌های زیر را از خود بپرسید و با پاسخ به آنها کیفیت عکس را ارزیابی کنید:

۱- آیا عکس با موضوع مورد نظر شما مرتبط است؟

۲- آیا عکس به قدر کافی گویا هست؟

۳-  آیا عکس‌ بدون نیاز به شرح عکس طولانی، می‌تواند پیام خود را منتقل کند؟

مرحله بعد، که نیاز به تجربه بیشتری دارد، توجه به جزئیات عکس است. برای مثال،‌ اگر قرار است که عکس به صورت سیاه و سفید چاپ شود، باید عنصر رنگ را نادیده بگیرید و در حالت خاکستری به فضای عکس نگاه کنید، یعنی کنتراست خاکستری پررنگ و سیاه در چاپ سیاه و سفید مانند هم به نظر می‌رسند. همچنین، انتخاب رنگ زمینه بسیار حیاتی می‌شود. البته عکاسان حرفه‌ای، خود به خوبی این تکنیک‌ها را می‌دانند، اما داشتن دانش پایه درباره عکاسی به شما به عنوان یک مجری روابط عمومی، کمک زیادی خواهد کرد. ترکیب عکس نیز، مسئله‌ای مهم در تعیین میزان اثرگذاری آن است.

یک کارگزار روابط عمومی با تجربه‌ درباره اولین تجربه خود درباره عکس چنین می‌گوید:

محصول به طرز زیبایی به پشت برگردانده شده بود و نیمی از خود محصول و برچسب نام آن در تصویر پیدا بود. تصویر بسیار جذاب بود و مورد استفاده جدیدی از محصول را نشان می‌داد. تنها مشکل این بود که عکس به حدی منظم بود که برای یک اصلاح کننده عکس خیلی ساده بود که محصول را از عکس بردارد و ببرد!

چک لیستی برای تهیه یک عکس

۱- مدیرانی را که قرار است عکس در حوزه کاری آنها گرفته شود، توجیه کنید و آنان را در جریان اهداف عکاسی قرار دهید و امکانات لازم یا نمونه محصول را از آنها بخواهید.

۲- درباره هدف عکاسی و رسانه‌ای که قرار است عکس در آن چاپ شود، اطلاعات دقیق و کامل به عکاس بدهید. بهتر است پیش از عکاسی نهایی، شما و عکاس،‌ محل را بازدید کنید.

۳- همه کسانی را که به نوعی در کار دخیل‌اند، به روشی مشابه توجیه کنید.

۴- به دنبال زوایا و فعالیت‌های جذاب انسانی برای عکس بگردید.

۵- به توصیه‌های عکاس درباره اینکه چه چیزی عکس را زیبا و جذاب و چه چیزی آن را نازیبا و غیر جذاب می‌کند، گوش دهید.

۶- تمام نکات فنی را از قبل کنترل کنید و اگر احتمال اشتباه وجود دارد، از حضور یک کارشناس اطمینان حاصل کنید.

۷- سعی کنید مزاحمت‌ها و تداخل‌ها را برای گرفتن عکس به حداقل برسانید و سعی کنید افراد و مدل‌ها را تا حد ممکن و راحت نگه دارید.

۸- اگر تمام پاسخ‌ این سوال‌ها شما را راضی می‌کند آن گاه اجازه دهید که عکس گرفته شود.

مکانیک عکس

چند نما باید گرفته شود؟

اینکه چه تعداد عکس در مجموع و از نماهای مختلف باید گرفته شود، موضوعی قابل تامل است. این تعداد، به نیازها و علائق رسانه مورد نظر برای چاپ و نیز ملاحظات فنی نظیر انواع نورپردازی و وسیله‌ای که در عکاسی استفاده می‌شود، بستگی دارد. برای مثال، اگر قرار است از یک نئوع جدید روان‌نویس، عکس گرفته شود، حداقل دو نما لازم است: یکی برای مطبوعات تجاری  و دیگری برای مطبوعات عمومی. عکسی که برای مطبوعات تجاری گرفته می‌شود. باید بر بسته‌بندی جذاب یا مواد پیشرفته این روان نویس تمرکز کند، اما چنین عکسی ممکن است برای مطبوعات عمومی نامناسب باشد. برای مطبوعات عمومی، عکسی که در آن فردی در حال استفاده از روان‌نویس است، مناسب‌تر خواهد بود. در همین مثال، اگر روابط عمومی احساس کند که ممکن است دبیران رسانه‌ها نسبت به این عکس علاقه‌مند باشند، می‌توان از چند نما عکس گرفت؛ یک عکس از کودکی درحال نقاشی یا یادگیری نوشتن با این وسیله، یک عکس در دفتر کار و یک عکس از زنی خانه‌دار که با خودکار، لیست خریدهایش را می‌نویسد.

ارسال عکس برای رسانه

پس از گرفتن عکس‌های گوناگون، عکس‌ها را می‌توان پس از هماهنگی با دبیر مربوطه به آدرس الکترونیک عمومی روزنامه یا مجله یا آدرس پست الکترونیک شخصی خود دبیر یا روزنامه‌نگار و یا سی‌دی محتوی عکس‌ها را با اندازه‌ها ونماهای مختلف به دفتر رسانه فرستاد. پیش از ارسال عکس، مطمئن شوید که همه عکس‌ها، شرح عکس مناسب دارند.

نتیجه گیری

۱- در ابتدا تصمیم بگیرید که آیا واقعاً وجود یک عکاس برای شما ضروری است و آیا طراحی نمی‌تواند خواسته‌ شما را بهتر برآورده سازد.

۲- در مورد اینکه چه رسانه‌ای از عکس‌های شما استفاده خواهد کرد، تصمیم بگیرید و به گونه‌ای برنامه‌ریزی کنید که محتوای عکس‌ها با اقتضائات آن رسانه هماهنگ باشد.

۳-  عکاسی را که در حوزه مورد نظر شما متخصص است، انتخاب کنید.

۴-  از وجود مدل‌ها و کارشناسانی بهره‌ بگیرید که بتوانند به خوبی از برنامه شما حمایت کنند.

۵-  عکاس و کارشناسان مربوطه را به طور کامل و با جزئیات توجیه کنید.

۶-   از تعامل مناسب خود و مدل‌ها اطمینان حاصل کنید.

۷- قبل از گرفته شدن عکس، مطمئن شوید که آنها به خوبی هدف شما را تامین می‌کنند؟

۸- از جاذبه‌های انسانی، فعالیت‌ها، و نماهای نزدیک برای افزایش جذابیت عکس استفاده کنید.

۹- مطمئن شوید که عکس‌ها متناسب با نیازهای رسانه است.

۱۰- عکس‌ها را برای رسانه‌هایی بفرستید که مطمئن هستید آنها را چاپ می‌کنند.

۱۱- نسخه چاپی عکس‌ها و سی‌دی‌ آنها را در یک آرشیو مرتب نگهداری کنید.

۱۲- آرشیو عکس‌ها و توضیحات مربوط به آنها را به روز نگهدارید و مطمئن باشید که می‌توانید مواد راجع به هر موضوعی را فوراً پیدا کنید.

ارسال دیدگاه